“Als ik weinig eet gaat mijn lichaam in de spaarstand en val ik niet af.”

Kan je te weinig eten waardoor je in een zogenaamde spaarstand terecht komt? Meer dan eens komt het voor dat mensen ondanks veel moeite en oprecht de beste bedoelingen alsnog niet afvallen. Dan is het logisch om vervolgens te beredeneren waarom dit niet lukt. Deze beredeneringen leiden helaas niet altijd tot de juiste conclusies blijkt in de praktijk. 

Spaarstand

Laten we als voorbeeld Marieke nemen. Ze heeft overgewicht en besluit in overleg met haar trainer minder te gaan eten. Dagelijks niet meer dan 1500 kcal binnen krijgen is het doel. Na enkele weken dit patroon vol te houden, staat ze vol verwachting weer op de weegschaal. De teleurstelling is van haar gezicht af te lezen, niks afgevallen.. Het eerste wat in haar opkomt is dat haar lichaam in een spaarstand moet zijn gegaan. Doordat er ineens minder calorieën binnen komen, moet haar lichaam zich hierop hebben aangepast en efficiënter met de energievoorraad omgaan. Het wil immers niet verhongeren!

Onderrapporteren

Op het eerste gezicht klink Marieke’s redenering nog best begrijpelijk. Wanneer we echter in deze redering mee gaan, zul je zien dat het niet heel logisch is. Stel je ondervoede kinderen in een Derde Wereldland voor die aan zouden komen, of op z’n minst in gewicht gelijk blijven, op het moment dat ze te weinig eten. Dat zou een hoop ellende in de wereld schelen, nietwaar?

Maar hoe kan het dan? Ze eet toch minder en toch valt ze niet af? De meer waarschijnlijkere verklaring is dat ze in werkelijkheid niet veel minder eet dan voorheen. Niet dat ze glashard tegen haar trainer aan het liegen is. Echter kan haar rapportage van wat ze op een dag binnen krijgt kan al vrij snel niet accuraat genoeg zijn. Voorbeelden waarbij het onbewust verkeerd kan gaan zijn:

-De melk en suiker in de koffie op het terras vergeten in te vullen

-De rijst van het avondeten te schatten op 200 gram, terwijl het in praktijk meer was. 

-Gewone spinazie op te zoeken in plaats van de in werkelijkheid gegeten spinazie a la crème.

Vervolgens zit ze dagelijks, zonder het te weten, 300 kcal boven wat ze eigenlijk denkt te eten. Daar gaan de goede bedoelingen! In de wetenschap zijn veel voorbeelden bekend waarbij mensen (zelfs als ze ervoor betaald kregen! [1]) hun werkelijke consumptie van calorieën onder rapporteerden [2,3]. 

Minder gewicht, minder behoefte

Wat overigens wel zo is, is dat wanneer je afvalt je wel steeds minder calorieën nodig hebt. Dit is alleen geen reactie op wat er binnen komt aan energie, maar een reactie op hoeveel energie je lichaam nodig heeft. Je kan je voorstellen dat iemand van 120 kg in ‘ruststand’ meer energie nodig heeft om de boel draaiende te houden dan iemand van 60 kg. Je hoeft dus naargelang je afslankt ook minder te gaan eten om op hetzelfde gewicht te blijven. 

Accurater bijhouden

Nu we de ware oorzaak van het uitblijven van gewichtsverlies bij Marieke hebben gevonden, kan ze hier in de praktijk mee aan de slag. Wat in feite goed nieuws is. Haar lichaam zal niet hetgeen zijn wat haar tegenwerkt. Ze zal minder moeten gaan eten. En de enige manier om te weten wat ze werkelijk eet, is het nog accurater bijhouden. Een opstapeling van kleine afwijkingen kan wekelijks zorgen voor een flink verschil tussen wat er binnenkomt en wat ze dénkt dat er binnen komt. 

Lees binnenkort op onze blog tips om onder rapportage van calorieën te voorkomen!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.