Personal trainers die zich coach noemen

Het volgende stuk komt voort uit een persoonlijke irritatie. Ik spreek hierbij alle (personal) trainers toe die zichzelf tegenwoordig ook ‘coach’ of ‘lifestyle coach’ (en dan bedoel ik niet de sportcoach) of wat voor aftreksel hiervan dan ook noemen.

Jullie weten wie jullie zijn.

‘Coaches’ zonder de juiste opleidingen (en dan geen cursus, maar een opleiding) te hebben gevolgd; stop met jezelf belachelijk te maken.

Iedereen is een life changer

Tegenwoordig kom je het overal tegen, personal trainers zijn geen trainer meer, nee het zijn life changers! Alles waar jij de afgelopen jaren moeite mee hebt gehad kunnen zij voor je oplossen (sport, voeding, motivatie issues, stress etc.).

Ik neem aan dat je voordat je jezelf personal trainer noemt, je een gedegen opleiding hebt genoten? Dit geldt overigens lang niet voor iedereen, tegenwoordig is een cursusje schijnbaar al voldoende voor de meesten. Of zelfs dat al niet eens meer, gewoon genoeg ervaring met ‘pompen’ voldoet.

En zat bij die opleiding ook een onderdeel over voeding of heb je jezelf (bij)geschoold in voeding dan kun je mensen wellicht ook voorzien van voedingsadviezen (maar dan noem je jezelf ook niet direct diëtist toch?).

Als het goed is zit er bij een gedegen opleiding ook een stukje over gedragsbegeleiding, dat is normaal, hoort erbij namelijk als je een beetje een gedegen opleiding volgt.

Maar tegenwoordig voegen trainers gewoon even een extra titel aan de functie toe, want dat is leuk voor de marketing (en hopelijk extra €€€).

Psychologen, sociologen, gedragsdeskundigen, gedragswetenschappers etc. studeren jaren aan de universiteit voordat ze een dergelijke titel voeren (en de bijbehorende kennis hebben opgedaan!!).

Maar een ‘coach’ kun je zo zijn als je wilt, even een cursusje doen van een X aantal dagen of avonden en BAM! Je bent de nieuwe Tony Robbins (overigens; Tony Robbins zijn werk is gebaseerd op NLP, NLP is hartstikke leuk maar heeft nul wetenschappelijke fundering. Het antwoord hierop vanuit NLP coaches: “wij hebben de wetenschap niet nodig om te weten wat werkt”….. juist ja en doorrr).

Overigens hebben veel personal trainers zo’n cursus helemaal niet nodig, nee die zijn het gewoon van zichzelf al zo geboren.

Het belang van coaching

Begrijp me niet verkeerd, ik geloof zeer sterk in het belang van het mentale gedeelte bij de gezondheid van de mens.

Ik heb ook niks tegen échte coaches. Sterker nog, ik noem mijzelf ook psycholoog en coach (alleen heb ik wel 5 jaar aan de universiteit psychologie gestudeerd voordat ik mezelf dit durfde te noemen).

Niet voor niets is de filosofie binnen Gelukkig Lijf (en waarschijnlijk delen velen deze met ons) dat zowel lichaam als mentaal  in balans moeten zijn, anders gaat het uiteindelijk op elkaar doorwerken. Zie het als een schakelketting, gaat er iets mis in 1 van de schakels dan heeft dat vroeg of laat effect op de rest.

Motivatie, psyche, voeding en beweging hangen met elkaar samen.
Daarnaast is er stevige wetenschappelijke ondersteuning (zomaar een aantal voorbeelden: 1, 2, 3, 4) voor het effect van sport op mentale klachten zoals depressie, angst, eetproblematiek en meer. Een combinatie van sport en therapie kan een groter effect hebben dan 1 van deze 2 los van elkaar.

Tevens is er groeiend bewijs en interesse voor sport als onderdeel van de behandeling voor dit soort klachten. En dat hier ook door artsen, psychologen, fysiotherapeuten en trainers aandacht aan wordt besteed is alleen maar positief. Maar ken je eigen grenzen van je kunnen aub.

Ook wanneer je wilt afvallen, aankomen, je conditie wilt verbeteren of gewoon gezonder wilt gaan leven is het van belang dat er verder wordt gekeken dan de training alleen.

Voeding speelt hierbij een grote rol, maar je mentaal minstens net zo groot (waarschijnlijk nog groter). Want anders strand het zoveelste (nieuwjaar) goede voornemen om meer te gaan sporten, gezonder te gaan eten, meer te ontspannen etc. kansloos na een gemotiveerde start.

Het probleem is dat ‘coaching’ je hierbij waarschijnlijk niet gaat helpen.

Het probleem van wat door velen ‘coaching’ wordt genoemd is dat het vaak vooral heel veel losse flodders schieten is en hopen dat er eentje raakt. Meestal is het smijten met interessant klinkende termen maar zonder fundering. Tuurlijk “je prioriteiten stellen” en “jezelf dagelijks in de spiegel motiveren” en “gewoon doen” en “tsjakka” klinkt op zo’n moment heel goed en het motiveert je ook echt! Weet je waarom? Omdat je op het moment dat je daar naar luistert al gemotiveerd bent, je hebt inmiddels al een stap ondernomen anders zat je daar nu niet. En weet je wat nog extra helpt? Het feit dat je er op dat moment (veel) geld voor betaalt, dus je luistert extra goed en het moet wel waar zijn allemaal.

Je kunt de hele wereld aan. Toch?

Ik heb het van dichtbij meegemaakt, mensen die over hete kolen lopen, die scherpe pijlen op hun keel laten breken, fantastisch! Euforisch! We kunnen de hele wereld aan op zo’n moment.

Alleen wanneer de begeleiding stopt ebt dit weer naar de achtergrond en verval je hoogstwaarschijnlijk in je oude gedrag (tuurlijk er zullen er altijd een aantal zijn die wel echt veranderen, je moet je alleen afvragen of dit daadwerkelijk door dit soort onzin komt of omdat ze zelf al echt gemotiveerd waren om te veranderen).

Waarom ebt het weg? Omdat het losse flodders zijn (en daarom ook niet overeind blijven in wetenschappelijke testen).

Wat dan wél?

Wanneer je moeite hebt je gedrag te veranderen en helemaal wanneer je bepaalde klachten hebt (‘niet lekker in je vel zit’) ga je naar een professional.

Wil je fitter worden of gezonder gaan leven en heb je een steuntje in de rug nodig dan is een personal trainer bij uitstek geschikt om je hierbij te helpen. Ook wanneer je sport specifieke doelen hebt kan dit een hele goede optie zijn (bij iemand met de juiste opleiding).

Ben je al jaren aan het worstelen met je gewicht etc. dan moet je jezelf misschien even achter je oren krabben en iets verder kijken.

Dit is ook hét probleem waarom het mensen vaak niet lukt om op de lange termijn gewicht kwijt te raken d.m.v. sport of voedingsbegeleiding (bijvoorbeeld een enkele keer een diëtist bezoeken), het is dweilen met de kraan open. Er worden ‘problemen’ opgelost maar de kern van het probleem niet. Hoeveel deelnemers van programma’s  als Obese en The biggest loser hebben na een aantal jaren het gewicht er net zo hard weer aan? Overgewicht etc. is een veel complexer probleem dan veel mensen denken en de behandeling hiervan wordt grof onderschat.

Take home message is om kritisch te zijn.

Ga je de hulp inschakelen van een personal trainer dan moedig ik dit natuurlijk 100% aan.

Maar belooft de personal trainer in kwestie je gouden bergen en pronken er op zijn/haar website termen als ‘coach’ / ‘lifestyle coach’ etc etc. zonder een degelijke bijbehorende opleiding (niet cursus, opleiding van meerdere jaren) wees dan ietwat voorzichtig of blijf realistisch. Deze persoon kan je misschien helpen met je training en voeding en je wat tips geven in het dagelijks leven om dit kracht bij te zetten maar that’s it.

 

Ronan Cambon

Psycholoog/Coach en Personal Trainer

  1. Deslandes, A., Moraes, H., Ferreira, C., Veiga, H., Silveira, H., Mouta, R., … & Laks, J. (2009). Exercise and mental health: many reasons to move. Neuropsychobiology, 59(4), 191-198.
  2. Stathopoulou, G., Powers, M. B., Berry, A. C., Smits, J. A., & Otto, M. W. (2006). Exercise interventions for mental health: a quantitative and qualitative review. Clinical Psychology: Science and Practice, 13(2), 179-193.
  3. Penedo, F. J., & Dahn, J. R. (2005). Exercise and well-being: a review of mental and physical health benefits associated with physical activity. Current opinion in psychiatry, 18(2), 189-193.
  4. Callaghan, P. (2004). Exercise: a neglected intervention in mental health care?. Journal of psychiatric and mental health nursing, 11(4), 476-483.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.