Tamara’s verhaal: stamcellen en samen weer sterker worden

Na een paar keer proberen merkt Tamara dat de oefening die ze wil doen niet heel goed voelt. Nog voordat haar trainer haar kan helpen, roept ze enthousiast: “Maar ik deed laatst deze andere oefening, die lijkt erop, en die ging heel goed!”, en gelijk gaat ze aan de slag. Tekenend voor de mindset die ze heeft. Tijdens trainingen, maar ook zeker tijdens de periode daarvoor. Samen met haar zus Samantha sport ze momenteel bij Gelukkig Lijf. Kijkend naar de afgelopen periode vat Samantha het treffend samen: “Ze is een vechter”. 

Tamara (links) en haar zus Samantha in actie bij Gelukkig Lijf.

Twee keer heeft ze de afgelopen tijd kanker gehad. De eerste keer duurde het behoorlijk lang voordat de artsen wisten wat er aan de hand was. Chemotherapie en stamceltransplantatie van haar eigen stamcellen volgden. Het leek te werken, maar toch kwam het na een klein jaar weer terug. De redding voor haar kwam van Matchis, een organisatie die geschikte stamceldonoren zoekt, en waar je je aan kan melden als donor. In Amerika werd een vrouw gevonden als geschikte match en die stemde toe om stamcellen te doneren. Ondanks de geringe kans die ze haar aanvankelijk gaven, kwam ze er bovenop. “Tam was er niet meer geweest zonder stamceldonor, dus het is ontzettend belangrijk dat zoveel mogelijk mensen zich aanmelden.” 

Als het dan al over de ziekte moet gaan, is dat waar ze vooral de aandacht op wil richten. Bekendheid geven aan Matchis, zodat zoveel meer mensen zoals zij geholpen kunnen worden.

Tijdens trainingen hoor je haar zelden klagen. Lukt het niet, doen we wat anders. Maar wel wil ze het altijd eerst proberen. Positiviteit, kijken naar wat je wel kan en vooral doorzetten. Voor zus Samantha zeker een stimulans om steeds weer mee te komen, want naar eigen zeggen is ze zelf niet zo’n doorzetter met sport. Als we een foto willen maken voor bij de tekst zegt Tamara met een glimlach: “Misschien moet het een foto zijn waarbij ik bij de ingang sta te wachten en op mijn horloge kijk, ze is altijd iets te laat!” 

Door het sporten zien ze Tamara wekelijks groeien en sterker worden. Na zo’n lichamelijk zware periode was de drempel om bijvoorbeeld naar de sportschool te gaan behoorlijk hoog. De bescheiden rol die de trainers van Gelukkig Lijf hierin konden spelen was om haar weer op weg te helpen met sporten, rekening houdend met hoe haar situatie was. Maar haar vooral niet behandelen als een patiënt, zo is de afgelopen periode al vaak genoeg gezien. 

Bescheidenheid kenmerkt Tamara en volgens haar zus “moet het zeker geen zoetsappig verhaal worden, zo is ze niet.” Alvast excuses als het toch te zoetsappig is geworden, maar Tamara is volgens ons een voorbeeld van hoe kijken naar wat je wél kan, hard werken en positiviteit je enorm kunnen helpen om wekelijks sterker te worden. En dat mag best gezegd worden. 🙂

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.